Okres wypowiedzenia przy umowie na czas nieokreślony wynosi 2 tygodnie, 1 miesiąc albo 3 miesiące. Jego długość zależy od stażu pracy u danego pracodawcy.
Ile wynosi okres wypowiedzenia?
| Staż pracy u pracodawcy | Okres wypowiedzenia |
|---|---|
| krócej niż 6 miesięcy | 2 tygodnie |
| co najmniej 6 miesięcy | 1 miesiąc |
| co najmniej 3 lata | 3 miesiące |
Takie terminy wynikają z art. 36 § 1 Kodeksu pracy. Przepis stosuje się do umów o pracę zawartych na czas nieokreślony, a długość wypowiedzenia ustala się według okresu zatrudnienia u konkretnego pracodawcy.
Okres wypowiedzenia obejmujący tygodnie kończy się w sobotę. Jeżeli wynosi miesiąc albo miesiące, umowa rozwiązuje się z końcem miesiąca. Oznacza to, że data wręczenia wypowiedzenia nie zawsze odpowiada dacie zakończenia zatrudnienia.
Co wlicza się do stażu pracy?
Dla ustalenia okresu wypowiedzenia znaczenie ma staż zakładowy, czyli łączny czas zatrudnienia u tego samego pracodawcy. Nie chodzi wyłącznie o czas trwania obecnej umowy. Uwzględnia się:
- wszystkie okresy zatrudnienia na podstawie kolejnych umów o pracę z tym samym pracodawcą
- okresy zatrudnienia rozdzielone przerwami
- poprzednie zatrudnienie, jeżeli doszło do przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę
- okres wypowiedzenia, który co do zasady również pozostaje okresem zatrudnienia
Przerwa między umowami nie zeruje wcześniejszego stażu. Jeżeli pracownik był zatrudniony u tego samego pracodawcy najpierw przez kilka miesięcy, a następnie wrócił do pracy po przerwie, okresy te sumują się przy ustalaniu długości wypowiedzenia.
Czy można zmienić ustawowy okres wypowiedzenia?
Umowne wydłużenie okresu wypowiedzenia może być dopuszczalne, ale trzeba oceniać je przez zasadę uprzywilejowania pracownika z art. 18 Kodeksu pracy. Postanowienie korzystniejsze dla pracownika może zastępować standardowy termin ustawowy.
Przepisy wprost przewidują możliwość wydłużenia okresu wypowiedzenia między innymi wobec pracowników zatrudnionych na stanowiskach związanych z odpowiedzialnością materialną za powierzone mienie. W takim przypadku strony mogą ustalić miesiąc wypowiedzenia przy stażu krótszym niż 6 miesięcy albo 3 miesiące przy stażu od 6 miesięcy do 3 lat.
Orzecznictwo Sądu Najwyższego dopuszcza także ocenę dłuższych terminów w innych sytuacjach. Trzeba jednak sprawdzić, czy całość postanowień umowy jest dla pracownika korzystniejsza. Bierze się pod uwagę między innymi to, że dłuższy termin zapewnia więcej czasu na znalezienie nowej pracy, ale jednocześnie może ograniczać swobodę szybkiego odejścia z firmy.
Ocena korzystności nie sprowadza się do samej długości terminu. Należy uwzględnić bilans korzyści i strat dla pracownika oraz okoliczności istniejące w chwili zawarcia umowy.
Umowne skrócenie okresu wypowiedzenia jest bardziej problematyczne. Przeważający pogląd uznaje je za dopuszczalne tylko wtedy, gdy nie pogarsza sytuacji pracownika, jednak Sąd Najwyższy wskazywał, że ocena zależy od treści umowy i konkretnych okoliczności. Po złożeniu wypowiedzenia strony mogą także uzgodnić wcześniejszy termin rozwiązania umowy na podstawie art. 36 § 6 Kodeksu pracy.
Najważniejszy jest staż pracy u danego pracodawcy, liczony z uwzględnieniem wcześniejszych okresów zatrudnienia i ewentualnego przejścia zakładu pracy. Przy zapisach umownych przewidujących inny termin niż ustawowy, szczególnie krótszy, rozsądna jest konsultacja z prawnikiem prawa pracy.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W razie sporu dotyczącego prawidłowej długości lub modyfikacji okresu wypowiedzenia warto skonsultować sprawę z prawnikiem albo inspektorem pracy.
