Jak liczyć okres wypowiedzenia? Poradnik dla pracownika

Okres wypowiedzenia liczony w tygodniach kończy się zawsze w sobotę, a liczony w miesiącach – ostatniego dnia miesiąca. Przy umowie na okres próbny może być wyrażony w dniach roboczych, z pominięciem niedziel i świąt.

Szybka ściąga: tygodnie → sobota, miesiące → ostatni dzień miesiąca, dni robocze → tylko dni przypadające po dniu złożenia wypowiedzenia, z wyłączeniem niedziel i świąt.

Kiedy kończy się okres wypowiedzenia?

Zasady obliczania terminu wynikają z art. 30 § 2¹ Kodeksu pracy. Nie liczy się go jako dowolnej liczby dni kalendarzowych. Sposób ustalenia daty końcowej zależy od tego, czy okres został określony w dniach, tygodniach czy miesiącach.

Okres wypowiedzenia wyrażony w tygodniach kończy się w sobotę. Okres wyrażony w miesiącach kończy się z upływem ostatniego dnia danego miesiąca. W przypadku umowy na okres próbny przepisy mogą przewidywać dni robocze.

Jak długi jest okres wypowiedzenia?

Długość okresu wypowiedzenia zależy od rodzaju umowy oraz – przy umowie na czas określony i nieokreślony – od stażu pracy u danego pracodawcy. Umowa na okres próbny ma odrębne zasady określone w art. 34 Kodeksu pracy.

W przypadku umowy na czas określony i nieokreślony stosuje się art. 36 § 1 Kodeksu pracy. Decyduje staż zatrudnienia u konkretnego pracodawcy.

Do stażu bierze się pod uwagę okres zatrudnienia u tego samego pracodawcy. Znaczenie mogą mieć także wcześniejsze okresy pracy u tego pracodawcy, jeżeli przepisy nakazują je uwzględnić. Zasada ta dotyczy zarówno umowy na czas określony, jak i umowy na czas nieokreślony.

Jak technicznie obliczyć datę końcową?

Przy okresie liczonym w tygodniach nie należy dodawać po prostu siedmiu lub czternastu dni do daty złożenia wypowiedzenia. Trzeba ustalić najbliższą sobotę, która kończy pełny okres wypowiedzenia. Analogicznie miesiąc nie oznacza 30 dni. Kończy się on ostatniego dnia miesiąca, nawet gdy miesiąc ma 28, 29 albo 31 dni.

Jeżeli okres próbny jest liczony w dniach roboczych, do obliczeń nie wlicza się niedziel ani dni ustawowo wolnych od pracy. Są to dni następujące po dniu złożenia wypowiedzenia, zgodnie z regułą właściwą dla tego rodzaju okresu.

Przy ustalaniu daty końcowej trzeba rozdzielić trzy sytuacje:

• Dni robocze dotyczą przede wszystkim krótkiego okresu wypowiedzenia przy umowie na okres próbny.
• Tygodnie kończą się w sobotę, po upływie pełnego tygodnia lub pełnych tygodni.
• Miesiące kończą się ostatniego dnia miesiąca, a nie po upływie określonej liczby dni.
• Staż pracy ustala się w odniesieniu do zatrudnienia u danego pracodawcy, ponieważ wpływa on na długość wypowiedzenia.

Przykładowo okres jednomiesięczny rozpoczęty w trakcie miesiąca nie kończy się po 30 dniach od złożenia wypowiedzenia. Umowa rozwiązuje się z końcem miesiąca, w którym upływa właściwy okres wypowiedzenia.

Czy okres wypowiedzenia można zmodyfikować?

Strony mogą ustalić wcześniejszy termin rozwiązania umowy już po złożeniu wypowiedzenia. Pozwala na to art. 36 § 6 Kodeksu pracy. Takie uzgodnienie nie zmienia trybu rozwiązania umowy, lecz wpływa na uzgodnioną datę jej zakończenia.

Wydłużenie okresu wypowiedzenia może dotyczyć pracownika zatrudnionego na stanowisku związanym z odpowiedzialnością materialną za powierzone mienie. Art. 36 § 5 Kodeksu pracy pozwala w określonych przypadkach ustalić dłuższy okres, między innymi do miesiąca przy stażu krótszym niż 6 miesięcy albo do 3 miesięcy przy stażu wynoszącym co najmniej 6 miesięcy.

Podstawę długości i sposobu liczenia okresu wypowiedzenia stanowią przede wszystkim art. 30, art. 34 i art. 36 Kodeksu pracy.